Αρχική Σελίδα


ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ - ΦΙΛΙΑΣ






Μπουρίνι στον αγώνα Επιδαύρου 2014

Κυριακή, 15/6/2014.

Το δελτίο καιρού για την περιοχή της Ν.
Επιδαύρου έδινε από τίποτα το πρωί, έως 3 - 4 μποφώρ το απόγευμα, όπως κάθε απόγευμα. Έτσι, το μπράτσο της επιστροφής στον αγώνα της Επιδαύρου δεν προβέποταν συναρπαστικό.

Άγνοια κινδύνου...


Αφού περιμέναμε αρκετή ώρ
α έξω από την Ν. Επίδαυρο μήπως και φυσήξει λίγο για να δοθεί η εκκίνηση, το επιτροπικό σήκωσε την "Lima" και το ακολουθήσαμε κανα-δυο μίλια πιό μέσα όπου υπήρχε αεράκι και ο αγώνας επιτέλους ξεκίνησε. Λίγο όρτσα, αργότερα πλαγιοδρομία, σηκώθηκαν και τα μπαλόνια και σιγά σιγά πηγαίναμε για το Φάληρο.
Αργότερα ο αέρας έπεσε,τα μπαλόνια ξεφούσκωσαν και τα ταχύμετρα έγραφαν 0,3 με 0,7 κόμβους. Σηκώθηκαν τα ψαχτήρια, άρχισαν οι πλάκες στο VHF, ψάχναμε για μετεωρολόγο να μας πει την μοίρα μας και γενικά ήταν μια από αυτές τις ωραίες στιγμές της ιστιοπλοΐας που σκέφτεσαι πετονιές και δολώματα.

Και τότε άρχισαν όλα.

Ήμασταν κάπου ανάμεσα στην Κυρά και τις Λαγούσες, όταν είδαμε να αναπτύσσεται στα ΝΔ πίσω από την Επίδαυρο και τον Ισθμό μια μαυρίλα που πλησίαζε γρήγορα, ενώ πίσω από τα Μέθανα
σχηματίστηκε ένα μαύρο μανιτάρι το οποίο σε λίγη ώρα γιγαντώθηκε και έφτασε πάνω από το Αγκίστρι.
Η ηρεμία πριν την θύελλα

"Δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα καπετάνιε" μου λέει ο Νίκος. "Δεν την κάνουμε σιγά σιγά προς την Αίγινα μπάς και την γλυτώσουμε;" Όπερ και εγένετο. Ήμασταν και σχετικά πιο μπροστά από τον υπόλοιπο στόλο των Club, κάναμε δεξιά τσίμα και φύγαμε για Αίγινα.

Το μανιτάρι πάνω από το Αγκίστρι   Τότε ήρθε και η πρώτη σταγόνα. Βάλαμε τις νιτσεράδες και πριν προλάβουμε να ανεβάσουμε τα φερμουάρ, ήρθε και ο αέρας σε μορφή σφαλιάρας. Ίσα που προλάβαμε να ρολλάρουμε την Genoa, να κατεβάσουμε την μαΐστρα και να φορέσουμε σωσίβια. Η βροχή έγινε χαλάζι και πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας υπήρχε ένα πυκνό σπρέυ που ταξίδευε μαζί με τον αέρα ο οποίος, σύμφωνα με τα όργανα, έφτανε τους 55 - 58 κόμβους. Γύρω μαυρίλα.  Από το VHF άρχισαν να φτάνουν πληροφορίες για κάποια - μικρά κυρίως - σκάφη που είχαν πρόβλημα και με την σκέψη μας να οργιάζει όπως πάντα για το χειρότερο, 
αρχίσαμε τα τηλέφωνα για να μάθουμε τι έγιναν οι φίλοι μας.

Σε λίγο,  πριν προλάβουμε να σηκώσουμε καλά καλά τα μουδαρισμένα πανιά μας, ο αέρας έκοψε μέχρι που έπεσε στους 3 - 4 κόμβους, ενώ το ρεύμα και το κυματάκι που είχε σηκωθεί από τα δυτικά δεν μας άφηνε να πλησιάσουμε το Φάληρο.
Όταν φτάσαμε στο λιμάνι κατά τις 10 το βράδυ, χωρίς να καταφέρουμε να τερματίσουμε, μάθαμε τον απολογισμό: Ενα κατάρτι στον βυθό, ένα κατάρτι στραβό και 7 πανιά σκισμένα, με ότι όλα αυτά συνεπάγονται. Όμως δεν κινδύνευσαν άνθρωποι και αυτό είναι το σπουδαιότερο.

Σίγουρα αυτή η Κυριακή είναι μια από αυτές τις ημέρες που θα θυμόμαστε για πάντα. Όλοι μάθαμε κάτι παραπάνω, όλοι γίναμε λίγο καλύτεροι ναύτες, έστω και με τον δύσκολο τρόπο. Και σίγουρα επαληθεύτηκε για άλλη μια φορά αυτός που είπε πως "ότι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιό δυνατό".

Ιστιοπλοϊκά στην θύελλα



Χρήστος Γαλάτης


Photos Νίκος Πιζάνιας
 

 






 Αρχική Σελίδα